رابرت ردفورد،بازیگر و کارگردان برنده اسکار درگذشت
به گزارش افق سوم، سخنگوی این بازیگر که دو جایزه اسکار و سه گلدنگلوب در کارنامه خود داشته است در گفتوگو با نیویورک تایمز گفت که او در خانهاش در ایالت یوتا در خواب از دنیا رفته است.
ردفورد یکی از چهرههای شاخص سینمای دهه ۱۹۷۰ بود که در موج نوی هالیوود و جریان اصلی سینما به خوبی مسیر خود را یافت. او با تأسیس جشنواره فیلم ساندنس که بستری برای نمایش فیلمهایی مانند «سگهای انباری» (کوئنتین تارانتینو)، «پروژه جادوگر بلر» (دنیل مایریک و ادواردو سانچز)، «دانی دارکو» (ریچارد کلی)، «ایستگاه فروتویل» (رایان کوگلر) و «کودا» (شان هیدر) بود، نقش کلیدی در احیای سینمای مستقل آمریکا ایفا کرد.
ردفورد در سال ۱۹۳۶ در لسآنجلس متولد شد. پس از اخراج از دانشگاه کلرادو، در آکادمی هنرهای نمایشی آمریکا بازیگری خواند.
او ابتدا نقشهای کوچک تلویزیونی، تئاتری و سینمایی بازی کرد و در ۱۹۶۲ برای بازی در سریال «صدای چارلی پونت» نامزد امی بهترین بازیگر نقش مکمل شد. در سال ۱۹۶۳ نقش اصلی تئاتر موفق نیل سایمون، «پابرهنه در پارک»، در تئاتر برادوی را بر عهده گرفت و در ۱۹۶۵ با نقشآفرینی در فیلم «درون دیزی کلاور» (رابرت مالیگن) در کنار ناتالی وود نامزد گلدنگلوب شد.
ردفورد پس از چند فیلم هالیوودی در ۱۹۶۹ با وسترن «بوچ کسیدی و ساندنس کید» در کنار پل نیومن و کاترین راس به موفقیتی عظیم دست یافت. این فیلم هفت نامزدی اسکار به دست آورد.
سپس او در فیلمهای مهمی چون «جرمایا جانسون» (۱۹۷۲)، «آنطور که بودیم» (۱۹۷۳) با باربرا استرایسند، «نیش» (۱۹۷۳) دوباره با نیومن، «گتسبی بزرگ» (۱۹۷۴)، «سه روز کرکس» (۱۹۷۵) و «همه مردان رئیسجمهور» (۱۹۷۶) با داستین هافمن بازی کرد.
ردفورد در ۱۹۸۰ با نخستین تجربه کارگردانی خود «مردم معمولی» موفق شد چهار جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم و بهترین کارگردانی را به دست آورد.
در دهههای بعد نیز به عنوان بازیگر و کارگردان فعال ماند و در آثاری چون، «خارج از آفریقا» (۱۹۸۵)، «رودخانهای از میان آن میگذرد» (۱۹۹۲)، «پیشنهاد بیشرمانه» (۱۹۹۳) و «نجواگر اسب» (۱۹۹۸) حضور داشت.در همین دوران، جشنواره فیلم ساندنس که ردفورد در ۱۹۷۸ پایهگذاری کرده بود، به سکوی پرش سینمای مستقل آمریکا تبدیل شد و فیلمسازانی چون استیون سودربرگ، تارانتینو، رابرت رودریگز و کوین اسمیت را به جهان معرفی کرد.
ردفورد در دهههای بعدی با فیلم «شیرها برای برهها» (۲۰۰۷) در زمینه جنگ افغانستان چندان موفق نبود اما بازی تکنفرهاش در درام دریایی «همه چیز از دست رفته» (۲۰۱۳) تحسین شد. او در ۲۰۱۴ به دنیای مارول پیوست و نقش رهبر هایدرا، «الکساندر پیرس» را در «کاپیتان آمریکا: سرباز زمستان» بازی کرد و در «انتقامجویان: پایان بازی» (۲۰۱۹) نیز دوباره همین نقش را ایفا کرد.
او در میانه دهه ۲۰۱۰ فعالیتهایش را کاهش داد و از بازیگری بازنشسته شد. آخرین نقش مهماش در فیلم جنایی «پیرمرد و تفنگ» (۲۰۱۸) بود. ردفورد در طول زندگی حرفهایاش جوایز افتخاری بسیاری از جمله اسکار افتخاری (۲۰۰۲)، شیر طلایی یک عمر دستاورد هنری جشنواره ونیز (۲۰۱۷)، نشان شوالیه لژیون دونور فرانسه (۲۰۱۰) و مدال آزادی ریاستجمهوری از باراک اوباما (۲۰۱۶) را دریافت کرد.
